Liturgiczna Służba Ołtarza Drukuj
Wtorek, 16 Luty 2010 23:35

Kiedy młodzi chłopcy i młodzieńcy pełnią służbę ołtarza z radością i entuzjazmem,dają swoim rówieśnikom wymowne świadectwo doniosłości i piękna Eucharystii.

Jan Paweł II

Hymn ministrantów

Króluj nam, Chryste, zawsze i wszędzie.
To nasze rycerskie hasło.
Ono nasz zawsze prowadzić będzie.
I świecić jak słońce jasno.
Naprzód przebojem, młodzi rycerze,
Do walki z grzechem swej duszy.
Wodzem nam Jezus w Hostii ukryty.
Z Nim w bój nasz zastęp wyruszy.
Pójdziemy naprzód, naprzód radośnie,
Podnosząc w górę swe czoła.
Przed nami życie rozkwita w wiośnie.
Odważnie, bo Jezus woła.

Zawołanie ministranckie

Króluj nam, Chryste!

Zawsze i wszędzie!

modlitwa

Modlitwa przed służeniem

Oto za chwilę przystąpię do ołtarza Bożego, do Boga, który rozwesela młodość moją, do świętej przystępuję służby, chce ją dobrze pełnić. Proszę Cię, Panie Jezu, o łaskę skupienia, by myśli moje były przy Tobie, by oczy moje były zwrócone na ołtarz, a serce moje oddane tylko Tobie. Amen.

Modlitwa po służeniu

Boże, którego dobroć powołała mnie do Twojej służby, spraw, bym uświęcony uczestnictwem w Twych tajemnicach, przez dzień dzisiejszy i całe me życie szedł tylko drogą zbawienia. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.

Modlitwa lektora ministrant_02

Panie,

oto stoję wobec wielkiej tajemnicy Twego Słowa,

które mam przekazywać innym.

Pomóż mi być najpierw dobrym słuchaczem

i świadkiem Twego Słowa.

Oczyść moje wargi od wszelkiej nieczystości,

uczyń mnie swoim narzędziem,

bym mógł nieść Cię ludziom

w sercu,

w dłoniach,

na wargach.

Amen.


Jezus

Zasady, których powinien przestrzegać każdy ministrant.

1. Ministrant kocha Boga i dla Jego chwały wzorowo spełnia swoje obowiązki.
2. Ministrant służy Chrystusowi w ludziach.
3. Ministrant zwalcza swoje wady i pracuje nad swoim charakterem.
4. Ministrant rozwija w sobie życie Boże.
5. Ministrant poznaje liturgię i żyje nią.
6. Ministrant wznosi wszędzie prawdziwą radość.
7. Ministrant przeżywa Boga w przyrodzie.
8. Ministrant zdobywa kolegów w pracy i zabawie dla Chrystusa.
9. Ministrant jest pilny i sumienny w nauce i pracy zawodowej.
10. Ministrant modli się za Ojczyznę i służy jej rzetelną pracą.


Kto to jest ministrant?
LSO

Ministrant jest pomocnikiem przy sprawowaniu Mszy świętej i podczas innych nabożeństw liturgicznych. Łacińskie słowo ?ministro, ministrare? znaczy ?służyć, usługiwać?. Służymy Bogu, kiedy przyczyniamy się do tego, aby liturgia była piękna. Słowo ministrant wskazuje szczególnie na służbę we Mszy świętej. Zatem ministrant usługuje kapłanowi, gdy przygotowany jest ołtarz i dary ofiarne potrzebne do sprawowania ofiary Mszy świętej.
Ministrant jest również tym, który niesie znaki, czyli pewne określone przedmioty, które w liturgii są niezbędne. One to przedstawiają i wskazują zebranym ludziom inną rzeczywistość. Ponadto ministrant jest także tym, który sam powinien być wyraźnym znakiem, a mianowicie, poprzez służenie winien wskazywać, iż każde nabożeństwo liturgiczne sprawowane w kościele jest nie tylko sprawą kapłana, lecz sprawą całej parafii oraz wszystkich wiernych.
Strój liturgiczny ministranta , podobnie jak szaty kapłana podczas sprawowania liturgii, pokazują wierzącym, że zgromadzenie w Kościele nie jest zwyczajnym zgromadzeniem, lecz jest szczególną wspólnotą wierzących w Chrystusa.
Uczestniczyć w liturgii jest równoznaczne z tym, iż trzeba współdziałać i współtworzyć ją, czyli trzeba się w pełni zaangażować.

1.Ministrant jest pomocnikiem przy sprawowaniu Mszy Świętej i podczas innych nabożeństw liturgicznych. Ministrant usługuje księdzu, gdy przygotowywany jest ołtarz i dary ofiarne potrzebne do ofiary Mszy Świętej.

2.Ministrant jest tym, który niesie znaki. Ministrant niesie pewne określone przedmioty, które dla liturgii są niezbędne. Są to przedmioty, które dla liturgii mają szczególne znaczenie. One mają ludziom wierzącym coś przedstawić i wskazać na inną rzeczywistość.

3.Ministrant powinien sam być znakiem. Ministrant przez służenie wskazuje, że każde nabożeństwo liturgiczne sprawowane w kościele, jest nie tylko sprawą kapłana, lecz sprawą całej parafii i wszystkich wiernych!

Lista ministrantów:

1. Bugaj Szymon

2. Figiel Łukasz

3. Figiel Rafał

4. Górski Daniel

5. Grubczyński Mateusz

6. Jankowski Patryk

7. Kiełczyński Tymoteusz

8. Kornacki Filip

9. Krotoszyński Miłosz

10. Kulpiński Dominik

11. Markiewicz Jarosław

12. Miniszewski Michał

13. Pietras Kornel

14. Przybył Mateusz

15. Ruciński Jakub

16. Śmigieł Bartosz

17. Śmigieł Janusz

18. Wilkosz Kacper

19. Wilkosz Mikołaj

20. Włodarczyk Kacper

21. Wojturski Rafał

22. Wypych Eryk

23. Żelazko Dawid

Słownik liturgiczny Ministranta

Akolita ? osoba przygotowująca ołtarz i dary ofiarne oraz pomagająca w rozdawaniu Komunii św. i udzielaniu Komunii Chorych. Potocznie nazywa się tak ministranta niosącego świece.

Akolitki ? lichtarze z płonącymi świecami, niesione obok krzyża na procesjach oraz używane podczas czytania Ewangelii.

Alba - długa, biała szata liturgiczna przeznaczona dla kapłana i służby liturgicznej.

Ambona ? miejsce gdzie jest czytane Pismo św. i są głoszone kazania lub homilie.

Ampułki ? to naczynia liturgiczne w których jest umieszczone wino i woda.

Antyfona ? refren, który rozpoczyna i kończy psalm w liturgii godzin.

Apostolat ? urząd głoszenia Ewangelii.

Absyda ? półkolista wnęka w ścianie Kościoła.

Aspersja ? pokropienie wiernych wodą święconą.

Asysta ? diakon lub dwaj diakoni towarzyszący biskupowi lub kapłanowi w uroczystej celebracji.

Baldachim ? ozdobna osłona z materiału niesiona nad Najświętszym Sakramentem.

Biret ? nakrycie głowy duchownych katolickich.

Biskup ? zwierzchnik Kościoła lokalnego (diecezji).

Brewiarz ? księga do odprawiania modlitwy uświęcenia dnia (liturgii godzin) przez duchownych i świeckich.

Bursa ? sztywna torebka do zawieszania na szyi, na naczynie z Komunią Chorych.

Celebrans ? osoba przewodnicząca zgromadzeniu liturgicznemu.

Ceremoniarz ? osoba przygotowująca i koordynująca różne posługi oraz dbająca o harmonijny przebieg uroczystości.

Chrzcielnica ? naczynie z metalu, kamienia lub drewna w którym przechowuje się wodę do Chrztu św.

Ciemnica ? miejsce w Kościele gdzie przechowuje się Najświętszy Sakrament w noc z Wielkiego Czwartku na Wielki Piątek.

Cingulum ? pasek do przepasywania alby, element stroju liturgicznego.

Cyborium ? puszka do przechowywania Eucharystii pod postacią chleba.

Kielich ? naczynie liturgiczne w którym podczas Mszy św. składa się wino do konsekracji.

Konfesjonał ? miejsce sprawowania sakramentu pokuty.

Krzyż procesyjny ? krzyż przeznaczony do noszenia w czasie procesji.

Kustodia ? mała puszka przeznaczona do przechowywania Najświętszej Hostii, która jest przeznaczona do monstrancji.

Ministrant ? członek ludu Bożego, który wykonuje posługę przy czynnościach liturgicznych.

Monstrancja ? przedmiot liturgiczny w którym umieszcza się Hostię w celu adoracji lub procesji.

Ołtarz ? stół przy którym składa się Najświętszą Ofiarę i przy którym rozdziela się Ciało Pańskie.

Oracja ? uroczysta modlitwa odmawiana przez kapłana w imieniu wiernych.

Ornat ? wierzchnia ozdobna szata liturgiczna kapłana odprawiającego Mszę św.

Palka ? niewielki kawałek usztywnionego płótna służy do nakrywania kielicha mszalnego.

Paschał ? świeca symbolizująca Zmartwychwstałego Chrystusa.

Pastorał ? ozdobna laska używana przez biskupa jako symbol posługi pasterskiej otrzymanej od Chrystusa.

Patena ?naczynie liturgiczne na którym składa się w czasie Mszy św. chleb do konsekracji.

Prezbiterium ? część Kościoła gdzie znajduje się ołtarz główny.

Relikwiarz ? ozdobne naczynie w którym przechowuje się relikwie.

Sedilia ? siedzenia dla celebransa i tych, którzy mu usługują.

Stuła ? część stroju liturgicznego.

Tabernakulum ? miejsce w Kościele, gdzie przechowuje się Najświętszy Sakrament.

Welon ? okrycie wierzchnie celebransa w czasie uroczystego błogosławieństwa Najświętszym Sakramentem.